1 / 2 اهتمام اولياى خدا به دعا قرآن " و طلب آمرزش ابراهيم براى پدرش ، جز براى وعده‌اى كه به او داده بود ، نبود . و [ لى ] هنگامى كه براى او روشن شد كه وى دشمن خداست ، از او بيزارى جست . راستى كه ابراهيم ، خداترس بردبار بود " . " و زكريّا را [ ياد كن ] هنگامى كه پروردگار خود را خواند : " پروردگارا ! مرا تنها مگذار و تو بهترين ارث برندگانى " . پس [ دعاى ] او را اجابت كرديم و يحيى را به دو بخشيديم و همسرش را براى او شايسته [ و آماده حمل ] كرديم ؛ زيرا آنان در كارهاى نيك ، شتاب مىكردند و ما را از روى رغبت و بيم مىخواندند و در برابر ما فروتن بودند " . " پهلوهايشان از خوابگاه‌ها جدا مىگردد [ و ] پروردگارشان را از روى بيم و طمع مىخوانند ، و از آنچه روزىشان داده‌ايم ، انفاق مىكنند . هيچ كس نمىداند كه در پاداش آنچه انجام مىدادند ، چه چشمْ روشنىاى براى آنان پنهان شده است " . " و با كسانى كه پروردگارشان را صبح و شام مىخوانند [ و ] خشنودىِ او را مىخواهند ، شكيبايى پيشه كن ، و دو ديده‌ات را از آنان برمگير كه زيور زندگىِ دنيا را بخواهى . و از آن كس كه قلبش را از ياد خود غافل ساخته‌ايم و از هوس خود پيروى كرده و [ اساس ] كارش بر زياده‌روى است ، اطاعت مكن " . " و كسانى را كه پروردگار خود را بامدادان و شامگاهان مىخوانند در حالى كه خشنودىِ او را مىخواهند مران . از حساب آنان ، چيزى بر عهده تو نيست و از حساب تو [ نيز ] چيزى بر عهده آنان نيست ، تا ايشان را برانى و از ستمكاران باشى " . حديث 7642 . الزهد ، ابن مبارك به نقل از عبد اللّه بن شدّاد : مردى گفت : اى پيامبر خدا ! " اوّاه " به